توسل و طلب شفاعت

س1: با چه اعمالي به خدا توسل جوئيم؟
ج1: توسل بر دو گونهاست: 1- توسل جائز ومطلوب 2- توسل حرام.
توسل جائز و مطلوب همان توسل به اسماء ‌وصفات خدا واعمال صالح ست خداوند مي فرمايد: )وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا ( (سورة اعراف:180‌) و براي خدا است نامهايي نيكو پس خدا را به آن نامها بخوانيد.
 و در جاي ديگر مي فرمايد: )يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ( (سورة مائده :‌35) اي مؤمنين از خدا بترسيد و بسوي او توسل بجوئيد.
و در تفسير ابن كثير بنقل از قتاده نوشته است، كه بوسيله اطاعت و فرمانبراداري و اعمالي كه خداوند را راضي مي كند به او نزديك شود.گ
و پيامبر(ص) فرمود:‌(آسالك بكل اسم هو لك) (صحيح رواه احمد 1/452 )خداوندا به هز اسمي كه از آن تواست از تو سوال مي كنم.
 و پيامبر(ص) در پاسخ به سوال صحابه اي كه همراهي پيامبر(ص) را در جنت خواسته بود فرمود:  ( اعني علي نفسك بكثرة السجود)( رواه مسلم:‌/353(489).مرا باكثرت سجده بر خويشتن ياري ده.
و توسل جستن به اينكه انسان بگويد پرودرگارم به دوستي اي كه من با تو دارم و دوستي از كه تو با پيامبر و اولياء داري گناهانم را معاف كن.
و مانند داستان اصحاب غر هنگمي كه ( دهانه غار برآنها بسته شد و ) به اعمال صالح خود متوسل شدند پس خداوند( دهانه غار را بسبب اعمال صالحه شان گشود) و مشكلشان را  حال كرد.(خلاصه اينكه عمل و فعل صالح خود را تقديم نموده حل حوائج خود را از خداوند جويا باشد( مترجم.)

توسل حرام: و آن عبارت از خواندن مردگان وطلب حاجات از آنهاست چنانكه در اين زمان مشاهده مي شود حالانكه اين شرك بزرگي است از آنجائي كه خداوند مي فرمايد: )وَلا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لا يَنْفَعُكَ وَلا يَضُرُّكَ فَإِنْ فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذاً مِنَ الظَّالِمِينَ( (سورة يونس :‌ 106) ( ونيز مرا امر فرموده كه) غير از خداي يكتا هيچ يك از اين خدايان باطل كه به حال تو نفع و ضرري ندارند به خدايي مخوان وگرنه ( مشرك شده) از سمتكاران خواهي بود.(بنابر اين انسان عاقل نبايد پيامبران ، پيران، فرشتگان ، جنات و اولياء الله را بخواند زيرا ايشان هم مانند همه موجودات ديگر هيچ نفعي وضروري نمي توانند برسانند.( مترجم).
اما توسل به حرمت پيامبر(ص) مثل اينكه بگوئي: اي پروردگارم مرا به حرمت محمد (ص) شفا بده، اين بدعت است زيراكه صحابة كرام رضوان عليهم چنين نكرده اند و حضرت عمرt هنگام خشكسالي بعد از وفات پيامبر(ص) بهدعاي عمويش حضرت عباسt زنده بود متوسل شد(حضرت عمر t هنگام خشكسالي بهحضرت عباسt عموي پيامبر(ص) توسل جست وفرمود: (( اللهم انا كنا نتوسل اليك بنبينا فسقيتنا و انا نتوسل بعم نبينا فاسقنا. بخاري 2/494(1010). خداوندا! ما هنگام خشك سالي به پيامبر مان متوسل مي شديم و تو ما را سيراب مي كردي اكنون ( كه پيامبر وفات نموده) به عموي پيامبرت ( كه زنده و در ميان ما قرار دارد) متوسل مي شويم، مارا سيراب كن.(مترجم).
نه به پيامبر( باري معلومات بيشتر دراين مورد به رساله علامه آلباني حفظه الله ( التوسل واحكامه و انواعه) مراجعه نمائيد.)،پس از وفاتش، اين گونه توسل گاهي منجر به شرك مي شود، و اين هنگامي كه وسيله جوينده معتقد به اين باشد كه خدانيان به سفارش انساني چون امير و حاكم دارد زيرا كه آن خدا را بامخلوق تشبيه داده است.
س2 :‌آيا دعا خواستن نياز به واسط شدن انساني ديگر دارد؟
ج2‌: دعا خواستن نياز به واسطه شده انساني ديگر ندارد زيار كه خداوند مي فرمايد: )وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ( (سوره بقره :‌186 ) چون بندگانم از تو بپرسند از دوري و نزديكي من، پس (به آنهابگو كه ) براستي من نزديكم.
و پيامبر(ص)فرمود: (انكم تدعون سميعا قريبا وهو معكم) (رواه مسلم 4/2076 ( 2704)و البخاري مع الفتح 7/470(4205) والبغوي5/66 (1283)). همانا شما خداي شنوا و نزديكي را مي خوانيد كه او (بذريعه علمش) با شماست. (ادعوني استجب لكم، براه راست بخوانيد مرا تا اجابت كنم شمارا.)
س3: آيا طلب دعا از اشخاص زنده جائز است؟
ج3: آري طلب دعا فقط از اشخاص زنده جائز است نه مرده بدليل قول خداوند در حالي كه پيامبر را مخاطب قرار داده فرمود: )وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ( (سورة محمد: 19) و طلب آمرزش نما براي گناهان خود و استغفار نما براي مردان و زنان مؤمن.
و در حديث صحيحي مروي است:‌( ان رجلا ضرير البصر اتي النبي (ص) ، فقال ادع الله ان يعافيني) (رواه الترمذي 5/569(3578) مرد نابينائي نزد پيامبر آمد و گفت از خداوند دعا بخواه تا به من عافيت بخشد.
س4: ماموريت پيامبر(ص) چيست؟
ج4: ماموريت پيامبر دعوت و تبليغ مردم بسوي هدايت و كاميابي است، خداوندمي فرمايد: )يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ( (سورة مائده: 67( اي پيامبر آنچه بسوي تو از جانب پروردگارت نازل شده ( جهت هدايت ورشد انسان ها بمردم) برسان. و پيامبر(ص) پس از اتمام رسالت در اجتماع حجة الوداع به صحابه فرمود ( ألا هل بلغت؟). (رواه الترمذي3/1306(1679).) آيا من پيغام رسالت را براي شما رساندم(مترجم). صحابه كرام فرمودند: ( نشهد انك قد بلغت) (رواه مسلم2/890(1218)) ما شهادت مي دهيم كه بيشك تو پيغام رسالت را ابلاغ كردي. سپس پيامبر (ص) فرمود: ( اللهم اشهد) (رواه مسلم2/890(1218) اي پروردگارا تو گواه باش.
س5: از چه كسي شفاعت پيامبر را بطلبيم؟
ج5: شفاعت پيامبر را از خدا مي طلبيم، خداوند مي فرمايد:‌( قل لله الشفاعة جميعا) (سوره زمر:‌ ) بگو شفاعت همه اش آن خداست.
و پيامبر(ص) به صحابه اي چنين آموخت كه بگويد: ( اللهم شفّعه فيّ ) (صحيح رواه الترمذي5/569(35789) واحمد 4/138) پروردگارا شفاعت او را در بارة من بپذير.
 و پيامبر(ص) فرمود: ( اني اختبات دعوتي شفاعة يوم القيامة من مات من امتي لايشرك بالله شيئا) (رواه مسلم 1/189(199).همانا من دعا ( مستجاب) خودم را براي روز قيامت ذخيره نموده ام تا هركس از امت من در حالي بميرد كه چيزي را با خدا شريك نكرده باشد باري اوشفاعت كنم.
س6:‌آيا از اشخاص زنده شفاعت بطلبيم؟
ج6: آري از اشخاص زنده در امور دنيا شفاعت مي طلبيم، خداوند مي فرمايد: )مَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُنْ لَهُ نَصِيبٌ مِنْهَا وَمَنْ يَشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَكُنْ لَهُ كِفْلٌ مِنْهَا ( (سورة نساء :‌85)و هر كس براي ديگري شفاعت نيكو كند، بهره اي از آن خواهد بود و هركس شفاعت بد كند باري از آن نصيبش خواهد شد.
و پيامبر(ص) فرمود: ( اشفعوا تؤجروا) (رواه ابو داود (5109) و البخاري(1432و 6027، 6028، 7476) و مسلم (2627)و الترمذي(2811) والنسائي(5/77،78) و احمد ( 4/400، 413) و القصناعي1/363(619))
شفاعت كنيد اجر داده مي شويد.
س7: آيا پيامبر را بيش از حد تعريف كنيم؟
ج7: خير! در تعريف آنحضرت(ص) افراط نمي كنيم خداوند مي فرمايد: ( قل انما انا بشر مثلكم يوحي الي انما الهلكم اله واحد) (سورة كهف : 110 ) بگو همانا من (‌نيز) انسان مانند شمايم ( الا اينكه) بسوي من وحي ميشود كه فقط اله شما يك اله است.
و پيامبر(ص) فرمود: ‌(لا تطروني كما اطرت النصاري عيسي بن مريم فانما عبد فقولوا عبدالله و رسوله) (رواه البخاري 6/478 (3445) والبغوي13/246(368))
مرا بيش از حد تعريف نكيند چنانكه نصاري عيسي بن مريم رابيش از حد ستودند، جزاين نيست كه من بنده اي هستم، پس بگوئيد بنده خدا و رسول او.
پس تعريف بي حد اهانت به ساحت مقدس پيامبر اسلام مي باشد.(‌مترجم).