دكتر محمد اسماعيل حنفى بجد
استاد دانشگاه آزاد اسلامى بيرجند
اين سوال هر انسان كنجكاوى را به جستجو وا مىدارد تا در لابه لاى كتابهاى تاريخى بچرخد تا ببيند از چه قرار بوده است.
وقتى به محققان تاريخ نگارى، همچون مرتضى راوندى و دكتر عبدالحسين زرين كوب و آثارشان مراجعه مىكنيم، با برداشتها و تعبيرات متفاوتى رو به رو مىشويم، چنان كه راوندى را در پذيرفتن اين سخن قاطع مىيابيم، ولى دكتر زرين كوب مطلب را با ترديد و احتياط نقل مىكند.
مرتضى راوندى مىنويسد: «يكى از آثار شوم و بسيار زيانبخش حمله اعراب به ايران، محو آثار علمى و ادبى اين مرز و بوم بود، اعراب جاهل كليه كتب علمى و ادبى را به عنوان آثار و يادگارهاى كفر و زندقه، از بين بردند سعد وقاص پس از تسخير فارس و فتح مداين و دست يافتن به كتابخانهها و منابع فرهنگى ايران، از عمر، خليفه وقت، كسب تكليف نمود، و وى نوشت: «اطرحوها فى الماء فان يكن مافيها هدى و قد هدانا اللّه تعالى باهدى منه، و ان يكون ضلالا فقد كفانا اللّه» (كتابها را در آب بريزيد زيرا اگر در آنها راهنمايى باشد با هدايت خدا از آن بى نيازيم، و اگر متضمن گمراهى است وجود آنها لازم نيست، كتاب خدا براى ما كافى است.) پس از وصول اين دستور، سعد وقاص و ديگران حاصل صدها سال مطالعه و تحقيق ملل مشرق نزديك را به دست آب و آتش سپردند. و به گفته استاد همايى: «همان كارى را كه قبل از اسلام اسكندر با كتابخانه استخر، و عمروعاص به امر عمر، با كتابخانه اسكندريه و فرنگيها بعد از فتح طرابلس شام با كتابخانه مسلمين، و هلاكو با دارالعلم بغداد كردند، سعدبن ابى وقاص با كتابخانه عجم كرد.»
ادامه مطلبنوشته شده توسط
(AHLE-SONNAT.COM) کانون تبلیغات مسجدالنبی در ساعت 3:54 بعد از ظهر |
لينک ثابت |
