حضرت طلحه بن عبيدالله رضي الله عنه

قيص بن حازم فرمود: من طلحه را ديدم دست او كه سپر پيامبر خدا (ص) بوده، فلج شده بود.
روزي حضرت طلحه از مقابل پيامبر خدا (ص) عبور كرد، پيامبر فرمود: او شهيد زنده‏اي است كه بر روي زمين راه مي‏رود.
حال مي‏خواهيم تاريخچه صحابي جليل‏القدر، حضرت طلحه ابن عبيدا... ، را مورد بررسي قرار دهيم او يكي از دلاوران و جانبازان اسلام و هشتمين نفري است كه مشرف به اسلام شد و نيز از عشره مبشره (ده نفري كه پيامبر به آنها در دنيا نويد بهشت را دادند) و جزء آن شورايي است كه حضرت عمر(رض) امر خلافت را پس از خودش به آنها واگذار كرد. وي از كساني است كه در غزوات همراه پيامبر بود از جمله در غزوه احد همچون شاهيني بر كفار يورش برد و برگ زرين افتخارات احد را به خود اختصاص داد. پيامبر در ستايش او فرمود: او شهيدي است كه بر روي زمين راه مي‏رود و اكنون به تاريخ حيات حضرت طلحه وارد مي‏شويم تا بار ديگر يكي از مصاديق «صدقوا ما عاهدوا الله عليه» (از مؤمنان برخي مردانند كه بر آنچه با خدا پيمان و عهد بسته بودند وفادار و پايدار ماندند) بهتر را بشناسيم.
نسب پدري او از اين قراراست:
طلحه پسر عبيد ا... پسر عثمان بن عمرو بن سعد بن تيم بن مره بن كعب بن لؤي بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر بن منانه بن خزيمه بن مدركه بن الياس پسر مضر بم معد بن عدنان كه نسبش به حضرت ابراهيم (ع) مي‏رسد.